خشونت همیشه با صدای شکستن استخون همراه نیست. همیشه به خون و کبودی ختم نمیشه. خشونت دم و بازدم تو هواییه که آروم آروم و پردرد میکشتت.

+ بشنوید داستانی که یک مهاجر، یک خوانندهی ایتالیاییِ آلبانیالاصل، روایت میکنه. آهنگ lettera a mio padre و vietato morire. اولی نامه ای به پدر و دومی مکالمه ای با مادرش.

+ با کلمهکلمهش اشک ریختم.

+ آهنگ اول شاید جوابی باشه که بعد از یک سال برای کامنت یک غریبه پیدا کردم. غریبه ای که دهم آذر سال قبل از من پرسیده بود:"چقدر شبیهش نیستی؟"

دوست داشتم عاشق میشدم. جایی خیلی دور، دور از این شهر، کشور، قاره. جایی دور از این فرهنگ و تمام ممنوعهها. دوست داشتم گرمای عشق رو آزادانه لمس میکردم و آسوده در آغوش معشوق رویا میدیدم.
و لعنت به این شهر، این کشور، این قاره و تمام فرهنگ و ممنوعه هایی که این تجربه رو از من دریغ کردن. و لعنت به ذهنی که هرگز نمیتونه فراموش کنه کلماتی رو که از بچگی توی قلبش فرو کردن.
لعنت...